Als je vaker reist, leer je zo langzaamaan de gebruiken van een land kennen. Zo schrik je er niet meer als de kruier jouw koffer in de bus zet en daarna zijn hand opent met een twee
Ik hoef geen koffie meer
We zaten samen in de achterkamer. De al wat op leeftijd gekomen zuster zat tegenover mij. ‘Weet u’, zei ze, ‘ik zit hier graag. Nu ik alleen ben lijkt de voorkamer zo groot, nu mijn man er
Een avond stappen
Jaren geleden. Ik moest eens meegaan, zeiden ze.
‘ t Was op een zaterdagavond. De klok wees half elf aan. Zuchtend stond ik op en deed mijn gewone ‘nette’ broek uit en hing hem op een hangertje.
Ken je me nog?
Als ze tegenover mij zit kijk ik haar aan. Meer dan twintig jaar hebben we elkaar niet gezien. Haar haar kleurt donker. Toch is ze de veertig al even gepasseerd. Als ze naar mij kijkt, lacht ze
Tevoorschijn luisteren*
Nee, ik ben geen taalfreak. Hoewel er altijd nieuwe woorden in ons taalgebruik zullen bijkomen, vaak uit het Engels, houd ik meer van gewoon Nederlands. Waarom moet ik zo nodig uit mijn comfortzone stappen, als ik gewoon
Corona zet het leven op zijn kop.
Het bovengenoemde is niet moeilijk om met voorbeelden te onderstrepen. We trekken niet meer met elkaar op. Afstand houden is een gevleugelde uitdrukking. Knuffelen is er niet meer bij. Maar ook een gebaar van meeleven, een hand
Tijd voor reflectie
We leven al een jaar in corona tijd. Het verloop is u bekend. Steeds minder omgang, contacten worden zeldzamer en menig schrijver probeert te duiden wat de oorzaak is van de pandemie. Uitbuiting van de aarde, oordeel
Op de uitkijk
Met mijn mondkapje voor stap ik de supermarkt binnen. Zet mijn kar onder de automatische cleaner, steek daarna mijn handen in twee gaten en voel enkele druppels op mijn handen vallen. Zo, ik ben klaar om


