Yvonne

Yvonne

Zittend voor de caravan heb ik het gezicht op haar. Zachtjes hoor ik de breipennen tikken. Insteken, draad omslaan, doorhalen, af latengaan. Voelt ze dat ik haar opneem?
Ze lacht ineens onzeker.
Onzeker, dat gevoel beheerst haar. Het verdwijnt een

Lees meer...
Ze lacht

Ze lacht

Ze heeft wind mee.
De zon schijnt, verstopt zich dan even achter een wolk, om daarna verrassend weer tevoorschijn te komen. Ze groet de tegemoetkomende fietser. Hier in Limburg, waar ze geboren is, zijn ze dat gewend. ‘Tot seens.’
Ja,

Lees meer...