Snel weer terug naar de homepagina: Klik!  Recensies
Over Douwe Columns Boeken Douwe vertelt En verder... Contact

                            

 


Recensie: Douwe Janssen, Even stilstaan (Jongbloed Heerenveen 2016)

 

 

 



De Elisabeth(bode) bestaat dit jaar 85 jaar. Dit tijdschrift is al die jaren een prachtig middel geweest om op een laagdrempelige en uitnodigende wijze iets van het evangelie door te geven.

Douwe
Ter gelegenheid van dit jubileum is een verzameling columns van Douwe Janssen gebundeld, die hij voor dit blad heeft geschreven in de rubriek ‘Sta even stil’.
Vandaar ook de titel van het recent verschenen boekje.
In deze rubriek gaf Douwe zijn observaties bij alledaagse dingen van het leven.
Hij houdt ervan om een eindje op te lopen met mensen, situaties in zich op te nemen, hardop te denken, goed te luisteren. In de serie ‘Voetlichtjes’ in onze kerkbode mogen we daar keer op keer van genieten.

mensen
‘Het blijft me altijd boeien, mensen kijken’ - dat doet Douwe ook in het boekje Even Stilstaan.
Een jonge vrouw die de pijn meedraagt dat ze te vondeling is gelegd.
Een jongen met een handicap op het strand.
De verwarring van een dementerende oudere.
Die lange neus bij een tante (haar net even te lang aankijken is verboden).
Een oude vrouw die gaat sterven en het geloof is kwijtgeraakt
Het afscheid van een geliefde (alles is hetzelfde: de kamer, de kachel, de klok aan de wand, één ding is anders: de ziel is er uit…)
Het respect dat die vrouw verdient die liefdevol en wijs met dementerenden omgaat.

geloof
Vaak komt in deze columns ook het geloof ter sprake – logisch gezien het karakter van de Elisabeth. Douwe mijmert over wie God is, de troost van het geloof, maar ook de vragen.
Hij borduurt voort op die vraag van dat kind: ‘Lieve God, is onze dominee uw vriend of kent U hem van het werk?’
Hij schrijft over de boemerangkracht van gevende liefde.
Over die man op middelbare leeftijd, die van het ene op het andere moment door een hartstilstand sterft. En wat de dominee dan moet zeggen.
Over het verlangen: was m’n geloof maar zo groot als een mosterdzaadje
De vraag of het in de kerk vroeger beter was.
Dat er niet één manier is om naar Psalmen en Praise te kijken.
Over een kwetsbaar hertenkalfje in de berm en een onzichtbare hinde in de buurt, beeld van God: jij ziet Hem niet, toch is Hij vlakbij.
Over wat Witte Veder met Psalm 121 te maken heeft…
Over een Bijbel die op een bank in het park werd achtergelaten met daarin een bijzonder briefje…
Over het intrigerende voorbeeld (bij Henri Nouwen) over een tweeling die in de buik van de moeder met elkaar aan het discussiëren is of er buiten de buik ook leven mogelijk is, en of er buiten de buik een moeder is die voor hen zorgt..
Of het slim is te wachten op een woordje van Boven speciaal voor jou
Hoe het gaat bij het sterven? (word je door een engel meegenomen? Word je opgewacht? Hoe word je ontvangen?)

verrassing, glimlach, traan
Vaak zit in zijn stukjes een verrassende wending, kun je een glimlach niet onderdrukken – de glimlach die eerst rond Douwes eigen mond moet hebben gespeeld. Of er rolt een bewogen traan (al dan niet uiterlijk zichtbaar).
Over twee mannen die elkaars lotgenoten worden in een ziekenhuiskamer, een verhaal met een bijzonder einde.
Hoe je op een rommelmarkt gratis wegkomt met een prachtige jas.
Vreemde paradoxen: Klagen over de ambtsdrager die nooit komt, terwijl de betreffende broeder het zelf vroeger keer op keer te druk had om zich beschikbaar te stellen voor het ambt.
Een visser die alles weet van goede vistechniek, maar dan ziet wat er gebeurt als zijn vrouw de smaak te pakken krijgt.
Over een kopje koffie dat je liever niet opdrinkt omdat je zag wat daarvoor gebeurde.
Over die patser die met een BMW de boulevard oprijdt, maar het blijkt al snel dat dit rijden niets met pronken te maken heeft.

vakantie
Heel wat verrassende waarnemingen in dit boekje stammen uit vakantietijd.
Mooi om daarmee af te sluiten, met de vakantie voor de deur.
Zoals de observatie hoe makkelijk mensen in vakantietijd contact leggen met wildvreemden, daarbij soms opener en eerlijker zijn dan thuis.
Douwe vertelt ervaringen uit Belgisch Knokke, mooi Twente en zonnig Spanje.
Vakantie is tijd voor lezen en kunst. Ook het fantasierijke element krijgt een plek in deze bundel columns:
Het verhaal van de koning en de nar…
Hoe een huis het beleeft als de bewoners, met wie zo’n hechte band door de jaren heen is opgebouwd, vertrekken…
Hoe een overbekende tekst (de storm op het meer) door het kijken naar een schilderij van Rembrandt tot nieuw leven komt…
Vangnet – het aangrijpend verhaal van een vrouw die – na overspel - de straf moet ondergaan en van een rotswand zal worden gegooid (met een verrassende ontknoping!)
De vraag ‘hoeveel grond heeft een mens nodig?’ – naar een verhaal over hebzucht van Lev Tolstoj.
Tenslotte, vakantietijd is ook bedoeld om te genieten. Hoe doe je dat? Douwe gaat daarop in n.a.v. de uitspraak van een campinggast, die te maken kreeg met een plotseling overlijden van een familielid op 65-jarige leeftijd: ‘Jammer, dat hij niet van zijn pensioen heeft kunnen genieten...’

Het boekje telt 182 bladzijden en is in de boekhandel verkrijgbaar voor 7,95 euro.
De illustraties zijn verzorgd door Edze Bijma.

Jan-Henk Soepenberg


Schrijven als hobby leidt tot bundel van Douwe Janssen
Zie: Boeken

 

Flarden van recensies

 

Kerkbode Assen-Zuid: Kerkklok

Ter gelegenheid van het 85 jarig bestaan van de Elisabethbode, is een gebundelde reeks columns van Douwe Janssen verschenen.
Hij houdt ervan om een eindje op te lopen met mensen, situaties in zich op te nemen,hardop te denken, goed te luisteren.
Vaak zit in zijn stukjes een verrassende wending, kun je een glimlach niet onderdrukken- de glimlach die eerst rond Douwes eigen
mond moet hebben gespeeld. Of er rolt een bewogen traan (al dan niet uiterlijk zichtbaar).
Jan Henk Soepenberg

Als bijlage persbericht: Kerkklok
 


 


 





Kerkbode Assen-Zuid: Kerkklok

Ter gelegenheid van het 85 jarig bestaan van de Elisabethbode, is een gebundelde reeks columns van Douwe Janssen verschenen.
Hij houdt ervan om een eindje op te lopen met mensen, situaties in zich op te nemen,hardop te denken, goed te luisteren.
Vaak zit in zijn stukjes een verrassende wending, kun je een glimlach niet onderdrukken- de glimlach die eerst rond Douwes eigen
mond moet hebben gespeeld. Of er rolt een bewogen traan (al dan niet uiterlijk zichtbaar).
Jan Henk Soepenberg
 

Persbericht: Kerkklok

       

Hij weet ervan

Elisabeth bode 9 januari 2010

Staande in de keuken, wachtend op de aardappelen die nog niet helemaal gaar waren en intussen even de net binnengekomen post doorkijkend, bleven mijn ogen en daarna mijn hart eraan haken.
Ik was de aardappelen vergeten en zei hardop; 'Prachtig, dank U wel, Heer."
 

Kerkblad Smilde, oktober 2009

- Douwe Janssen neemt je mee naar het leven van alledag en laat op gepaste tijden een glimlach op je gezicht verschijnen.
Het is een mooi kleinood dat heel goed als geschenk kan worden gegeven.-


Kerkbode: De Bouwsteen, 25 oktober 2009

"de stukjes die uit het leven gegrepen zijn, raken het diepst en smaken naar meer. En daarom is het zo fijn dat er (eindelijk!) weer een boekje verschenen is. Ik zou er veel uit kunnen noemen, maar de eerste van de 40 ‘verhaaltjes’ is meteen ontroerend mooi. En het laatste schrijfsel doet je helemaal opgaan in de eerste Kerstnacht te Bethlehem. Blijven er 38 over waarvan ieder het zijne zal vinden bij het lezen. Allemaal tot nadenken stemmend, alledaags & gelovig, dicht bij de mensen en met een knipoog."
Ernst Leeftink

www.kerkbode.nl 27 september 2009

De kunst van geloven zit hem niet in het lezen van dikke boeken of het bezoeken van interessante conferenties. Dat hoort er allemaal bij, voor sommigen van ons in ieder geval, maar raakt de essentie niet. Het gaat om de verbinding van het alledaagse met het evangelie. Ik vermoed dat veel klachten over schraalheid in het geloofsleven samenhangen met de onmacht om die link te leggen. Het is allemaal wel mooi en waar, maar het raakt je net niet.
Het (dunne) boekje kan helpen om de verbinding te leggen tussen geloof en leven. Het sterke eraan vind ik dat er geen klatergoudgeloof gepresenteerd wordt, maar dat de kracht ervan blijkt in de gebrokenheid van het leven. Het boekje is leuk om cadeau te geven of te krijgen.
Jan H. Kuiper
 

Lectori Salutem, september 2009

''De titel geeft al aan dat het geloof voor de schrijver belangrijk is. Dat aspect wordt nergens zwaarwichtig of overgedoseerd. Douwe schrijft soms ernstig, soms luchtig, maar altijd met humor. Hij houdt van de mensen..."
Lijda Hammenga 
 

Kerkblad van het Noorden, juli 2009

...Ik grasduin wat door zijn bundel en laat de woorden als kleine pentekeningen op mij afkomen. Lees ze; beter, probeer de verhalen te proeven, te voelen.
Dat laatste gaat eigenlijk vanzelf, omdat Douwe schrijft met gevoel. Hij laat dicht bij zichzelf komen.
Bij alle schrijfsels ligt er wat melancholieks over; maar toch ook altijd weer de glorie van God, die oprijst als de zon in een morgen met mist.
Een bundel om cadeau te doen...
Stoffer Otten
 

Rondom De Kandelaar, juni 2009

...In deze columns herken je hem: kijkend, denkend, invoelend, dromend, gelovend.
Dit boekje is geschreven in een taal die je meemaakt en meeneemt.
Om in vakantietijd tot je te nemen. als snoepjes uit een rol; niet teveel achter elkaar....

 

Nederlands Dagblad, 24 Juni 2009 .jpg

+Leven en welzijn, 24 juni 2009 .jpg

...Het geloof in zijn Heer - met alle facetten: blijdschap, twijfels, vragen, moeiten, zonde, vergeving doortrekt zijn stukjes....
Nee, de bundel is geen evangelisatiebrochure, maar zou - mede dankzij de humor - wel eens minstens zoveel effect kunnen hebben.

-----------------------

De Kerkklok, mei 2009

Voor de lezers van de Kerkklok behoeft het nieuwste boekje van Douwe Janssen geen aanbeveling maar slechts een melding dat het verschenen is, dunkt me. Janssen is immers een goede bekende van hen. Al verscheidene jaren kunnen we van zijn columns genieten. ‘Hij weet ervan’ is zijn vierde bundel; de eerste drie zijn uitverkocht.

Janssen schrijft stukjes die je een moment aan het denken zetten, herkenning of een glimlach oproepen. Dat is hem al voldoende. Het sterke van zijn columns vind ik dat je hem er zelf in tegen komt. En met hem meelopend, –kijkend en –denkend ontmoet je anderen. Daar moet je tijd voor nemen. Je moet zijn stukjes dan ook niet te snel lezen. Niet voor niets begint hij vaak op een nieuwe regel. Lees de regels inclusief het wit maar helemaal uit. Van harte aanbevolen. 
C. de Jong


 

Wat een naam kan doen

De rode draad is de invloed die de naam van Jezus heeft op het leven van de schrijver en de mensen om hem heen. deze naam laat niemend onberoerd, of nu (ex)kerkganger bent of niet.
EBboeken

 

Een broeder die de gave heeft om te zien!... hij heeft de gave om die verwondering, dat plezier, die ontroering in woorden te laten stollen. Kort puntig, in een schets van twee hooguit drie pagina's.
T.W. Maranatha-Bode

 

Zijn manier van kijken naar de wereld rondom is zijn grootste inspiratiebron. Douwe ziet gewoon veel en denkt de rest erbij. Dat levert eenvoudige, maar mooie karakteriseringen op. ... Een glimlach ontlokken ze je altijd  ....
Joke Verweerd

 

Sommige korte verhalen zijn humoristisch, andere soms heel diepgaand.
Ds R. M. Meijer, Sappemeer

 

Hij schrijft: to the point, zonder omhaal van woorden.
H. Algra, Den Helder
 

Beste Meneer Douwe Janssen.
Vanmorgen kwam de post en daar was het boekje: "Wat een naam kan doen" ook bij.
Heel hartelijk dank. Ik ben er erg blij mee.
Ik kan u zeggen, dat de deelnemers aan de reizen het altijd prachtig vinden. Een verhaal wil ik u noemen. Het kamperen in het buitenland met de vijf dochters.
Ik had het voorgelezen en daar kwam direct een reactie, een echtpaar riep: "Dat zijn wij". Ze vertelden dat het uit hun leven gegrepen was.
Zo zijn er wel meer reacties geweest en altijd positief. Ik haal de verhalen ook wel uit de E.B. en het "Kerkblad v.h. Noorden".
Verder ben ik in het bezit van, Alledaagse ontmoetingen. Ook ga ik nu gebruik maken van uw site. Leuk dat u zo positief hebt gereageerd.
Ik wil graag de kosten die u hebt gemaakt, vergoeden. Wilt u mij dat even laten weten?
Ik hoop dat u nog heel veel van deze verhalen zult schrijven, we genieten er van.
Hartelijke groeten,
T. van R.

 




ZEG NOU ZELF


De schrijver zoekt zijn stof in gewone dingen
En ziet overal wel een verhaal in.
Vertellen kan hij. Over zijn gezin, zijn ouders, mensen die zijn pad kruisen
Of die hij zomaar ontmoet heeft

H. Algra, Opbouw


Het zijn korte stukjes, vanuit het dagelijkse leven. De verhaaltjes zijn boeiend om te lezen. Ze proberen te troosten en te bemoedigen en geven stof tot nadenken over God.

mevr. H. S. Rietveld-Vos, Kerkblad voor het Noorden


Toch kan het heel bemoedigend zijn om te lezen over de strijd en de pijn, en ook over blijdschap in het leven van hen die met ons onderweg zijn naar de
grote dag die komen gaat.

ds. R. M. Meijer in de Gereformeerde Kerkbode

 

En vertellen kan hij! Over zijn gezin, zijn ouders, mensen die regelmatig zijn pad kruisen of die hij zomaar ontmoet.
M.J.A. Zwikstra-de Weger, Wegwijs

 

Zonder veel omhaal en op een manier die veel mensen in zich herkennen.
Jaap D. Homan, Nieuwsblad van het Noorden

 

Het boekje geeft wat het belooft: korte impressies. Precies goed van lengte... Het beste stukje is het allereerste. Met een mooi afgerond slot dat tegelijk een open einde is...

Hans Werkman in een brief aan Douwe Janssen

 

Het sprak me echt heel erg aan

Corry

 

In deze bundel zijn de columns, die eerder in de Elisabethbode zijn verschenen bijeengebracht.... Hij laat zien dat het niet altijd gemakkelijk over te brengen is en dat jezelf vaak met de mond vol tanden zit... Je moet allereerst goed luisteren en zien of je een helpende hand kan bieden of liever gezegd een luisterend oor, want dat is vaak al voldoende.

Elly van den Broek-van Vliet

 

... ik wil het u, zowel voor het gesprek met anderen als voor u eigen vertroosting, vermaning en vermaak van harte aanbevelen.

AdS

 

Deze veelschrijver publiceert in deverse kranten en bladen zoals het Nederlandse dagblad, Het Koningskind, enkele regionale kerkbladen en natuurlijk de Elisabethbode... eenvoudige, op het gevoel gericht, vaak bemoedigde korte verhalen.

Otto Kamsteeg

 


 

Alledaagse ontmoetingen

Artikel Gezinsblad 

Onder deze titel  verscheen bij EB Media te Ruurlo  een bundel columns van de hand van Douwe Janssen. De schrijver, die zijn werk louter als een hobby ziet, begon  zijn werk o.a. door maandelijks een column te schrijven voor Het Gezinsblad. Onder de titel Vinkenpastei, kon de lezer meegenieten van de gebeurtenissen die Douwe Janssen vertelde.

Ze lagen in het vlak van het gesprek over de heg.

Als vader van vijf  dochters en als ondernemer, lagen de verhalen voor het oprapen. Hij hoefde er alleen nog maar woorden aan te geven. De schrijver heeft in de afgelopen tien jaar geleerd dit steeds bondiger te doen. Wat de leesbaarheid ten goede komt.

Dat zijn manier van schrijven aanspreekt blijkt uit het feit dat deze bundel de derde in de reeks is. Het tweede boekje kreeg pas nog een herdruk. 

Volgens Janssen zijn er ongeveer 6,5 duizend exemplaren in totaal gedrukt. En voor het grootste gedeelte over de toonbank gegaan.

Janssen schrijft graag over contacten tussen mensen. Mensen die in hun verhalen iets van zich zelf laten zien. Van geluk of verdriet.  De omslagfoto van deze bundel is dan ook goed gekozen. Een persoon op een bank, starend over het water naar de horizon. Niet wetend wat daar achter verborgen ligt. Het lijkt er soms op dat Janssen even op de lege plaatst gaat zitten. Zomaar een alledaagse ontmoeting. Maar sommige verhalen of gebeurtenissen haken zich vast in zijn hoofd en worden later aan het papier toevertrouwd. Omdat ze herkenbaar zijn voor andere mensen.

Dat in deze bundel sommige verhalen een christelijke toonzetting hebben, komt doordat die eerder in de Elisabethbode zijn afgedrukt. Dat is een  landelijk verspreid blad met een oplage van 110.000 exemplaren eens in de veertien dagen.

Janssen schrijft niet met een opgeheven vinger, maar probeert als verteller mensen even stil te zetten bij gebeurtenissen die soms diep in kunnen grijpen. Zo is hij blij dat hij al vertellend mensen een steuntje kan geven. Dat dit overkomt bleek uit het feit dat het ziekenhuispastoraat in Groningen 2000 exemplaren bestelde van de titel “Wat een Naam kan doen.”

------------------------------------------------

 

 

  

                      

 

 

 

 

Copyright © Douwe Janssen, e-mail: douwe@douwejanssen.nl

Laatst bijgewerkt: 08 januari 2017