Twee vrouwen.


Beste luisteraar

Er werd mij gevraagd of ik het meditatief moment voor vanmiddag wilde verzorgen.
Maar ik moest er toch even over nadenken.
Waar moet ik mee aankomen.
Ik ben geen dominee.
En zeg nu eerlijk, zit u op een preekje te wachten?

Daarom heb ik voor vanmiddag maar een gewoon verhaaltje voor u
Zomaar uit het dagelijkse leven opgetekend.

Twee vrouwen

Maar het hadden ook net zo goed twee mannen kunnen zijn.
Of kinderen.
Want ik wil u alleen maar laten zien hoe verschillend mensen kunnen reageren.
Ik denk dat u dit zal kunnen beamen.
Maar deze twee reacties lagen wel hemelsbreed uit elkaar.

Wij hebben een dienstverlenend bedrijf.
Ik zeg maar wij, want ik ben in gemeenschap van goederen, lusten en lasten getrouwd.
Vandaar!

Een mevrouw kwam iets halen wat gerepareerd was.
Een van de meisjes overhandigde het en zei: “dat wordt dan acht euro.”
“Acht euro?”
Met klemtoon op de acht.
U kent het wel.
Aaaacht… met een echo erin.

Ja, het stond er echt.
Acht.
“Verschrikkelijk.
Niet te geloven.
En dat voor zo’n kleinigheidje!”

Het meisje wilde wel even navraag doen.
Nee, dat was niet nodig
Daar zou wel niets aan veranderen.
Goed geraden!

Toen ik het verhaal even later hoorde, meende ik dat ik de echo acht nog aan het plafond kon horen trillen.
Mensen….

Nog geen uur later.
“Of ik haar uit de nood kon helpen?”, vroeg een stem door de telefoon.
Ik zou het proberen.
Even later stond ze in de zaak.
Ze groette vriendelijk.
Daar was ze al.
Ja, ze had gebeld.

Ik herstelde het euvel.
Zo, het werkt weer.
De kosten?
Tien euro!
Ik stond te wachten op protest.
Tien….?????!!!!!
Niets van dat alles.
“ Alstublieft.
Het had zeker zo moeten zijn.
Ik heb net tien euro in de beurs.”

“Dat komt dan goed uit”, zei ik.
“Maar nu is de portemonnee ook leeg.”
Ze knikte.
“Geeft niets”, zei ze, “God zal er wel voor zorgen dat er weer nieuwe komt.”
Toen echode ik.
“God….?”
“Ja”, zei ze, “ik heb wel eens niets meer gehad en kreeg zomaar twee honderd euro op mijn rekening bijgeschreven.”

De verbazing lag waarschijnlijk nog op mijn gezicht toen we even later gingen theedrinken.
“Ook een lastige klant gehad?”, vroeg het meisje me.
“Nee, niet echt.
Maar soms begrijp ik niet alles”, antwoordde ik.

Twee vrouwen.
Twee werelden, waarschijnlijk.
Een wereld van opkomen voor jezelf?
Zou kunnen.
En die ander.
Een wereld van vertrouwen?
Ik weet het niet.
Voor mij lagen die twee echter hemelsbreed uit elkaar.

Ja, en nou het woord hemel toch gevallen is.
Weet u dat God ons in de bijbel beloofd heeft, dat aard en hemel weer eens verenigd zullen worden.
Er dan geen misverstanden meer zullen zijn.
Het niet begrijpen, komt niet meer voor.
Het zal zijn als vroeger.
Toen God bij de mensen woonde.
Zoals in het paradijs.
De tuin waarin God de mens een plaats had gegeven
Wat een wereld was dat.

Iets om naar uit te zien?
Voor mij wel.



Douwe Janssen


 

 


 

 

                      

 


 

 

 

 

Copyright © 2008 Douwe Janssen, e-mail: douwe@douwejanssen.nl

Laatst bijgewerkt: 27 november 2015