Beste luisteraar.

De vakanties zijn weer voorbij.
En als u het net zo vergaat als mij, heeft het dagelijkse leven, met al zijn beslommeringen alweer bezit van uw genomen.
Het went snel, nietwaar?
Ik heb ooit eens een spreuk gelezen, die ongeveer zo luidde:
Wie van zijn herinnering kan genieten, leeft twee keer zolang.

Ik wil u vanmorgen van een van mijn herinneringen vertellen.

De reis naar onze vakantie bestemming verliep voorspoedig.
Eenmaal op de camping aangekomen zochten we een rustig plekje op.
De leeftijd zeker?, denkt u.
Wat heet.
Maar als je altijd onder de mensen verkeert, wil je ook wel eens wat rust.
Dus, pootjes uitdraaien en onze vakantie kon beginnen!

Ali –mijn vrouw – polste de reeds ‘staande’ buurvrouw naar de dichtstbijzijnde supermarkt.
Die bleek een kleine 20 kilometer verderop te liggen.
De andere dag gingen we – onderweg de Eifel opnemend – op weg.
De rit alleen al was geweldig mooi.
Staat er ook niet zoiets geschreven als, dat we God kunnen leren kennen in de Bijbel en in wat Hij geschapen heeft, de natuur.
Volgens mij wel!
Bij het binnenrijden van de ‘Stadt’ zagen we naast de andere reclame een bord met een kerk daarop afgebeeld.
Vanuit mijn ooghoeken kon ik nog net lezen dat het om een Evangelische Gottesdienst ging. Hoewel we op weg waren naar de Aldi, toch goed om te weten.

Die zondagmorgen.
Daar gingen we.
Onderweg ging het door me heen, dat ik ooit eens iemand had horen zeggen dat al onze wegen geleid worden. Nou, zo ook de onze, anders hadden we het kerkbord zeker niet zien staan. Of is dit te kort door de bocht?

We wisten ondertussen waar de kerk stond.
Op het bord ervoor hadden we de tijden van de diensten gelezen.
9.30 Uhr mit Abendmal, met er achter geschreven de afkorting AD.
Avondmaal dat begreep ik, maar AD?

Vroeger kregen we als kinderen AD druppels. Dat had iets met vitaminen te maken.
Zou deze AD iets met een geestelijke groeistoot of zo uit te staan hebben?
Ik wist het niet. En ben niet Evangelisch opgevoed.
Dus hadden we gekozen voor de tweede dienst, die om 11.00 Uhr zou aanvangen, met er achter geschreven de letters KB.
Kerkenraad breed misschien?
Konden we dat ook eens meemaken.
Echter, wat schetste onze verbazing.
We stonden tegen elf uur in een lege kerk!
Hoezo, geleide wegen?, zegt u.
Geen kip te bekennen.
Ook geen andere kerkgangers.
Na enig speurwerk kwamen we – mijn vrouw dan!- erachter, dat de afkorting AD, Adenau betekende – de plaats waar we ons bevonden - en KB stond voor Kelberg, een dorp 20 km verderop.
Wat te doen?
De begroeting zouden we niet halen, maar met een beetje geluk de zegen nog wel.
En dat was dan nog mooi meegenomen.
In fikse vaart vervolgden we onze weg.
Onderweg naar Kelberg zag ik een vos door het open veld lopen.
Duidelijk herkenbaar aan zijn staart.
Het werd me ineens duidelijk hoe Simson vroeger de staarten van de vossen aan elkaar kon knopen.
Misschien kent u dit verhaal wel uit de Bijbel.
Simson die vossen ving en de staarten aan elkaar bond
Staart genoeg!

De preek was bijna voorbij toen we de kerkzaal binnen gingen.
Ik keek om me heen.
Nee, echt vol was de kerk niet.
Wat dat betreft verschillen we niet zoveel met onze oosterburen.
Ook in ons land is het kerkbezoek verminderd.
Achter het spreekgedeelte hing een Christusbeeld aan de muur, dat me met gesloten ogen aankeek.
Zou Jezus ook moe zijn geworden van het uitkijken naar zijn kinderen?
Ik hoorde de Pfarrer zeggen: ‘Vrede is wat anders dan vriendelijkheid.”
Daarna volgde het amen.
’t Was vast een goede preek.
Na enkele zakelijke afkondigingen aangehoord te hebben gingen we staan voor de zegen.
Dezelfde Heer als in Nederland verhief zijn aangezicht over ons.
Zo kregen we zijn zegenbede mee.

En dat gaf vrede!

Want vakantie of geen vakantie.
Aan ‘s Heren zegen is het al gelegen.
Lees er psalm 127 nog maar eens op na.
Wacht, misschien hebt u niet zo snel een bijbeltje bij de hand
Ik zal u enkele verzen er uit voorlezen
Vergeefs is het
Dat je vroeg opstaat
Je laat te ruste legt
Je aftobt voor wat brood.
God geeft zijn beminden slaap.

Ik wens u Gods zegen toe

Douwe Janssen


 


 


 

                      

 


 

 

 

 

Copyright © 2008 Douwe Janssen, e-mail: douwe@douwejanssen.nl

Laatst bijgewerkt: 27 november 2015