Dank U

Beste luisteraar.

Bidden.
Tot God bidden.
Hoe doe je dat?

U merkt ik val direct maar met de deur in huis bij u binnen.
Ja toch!
Maar ik realiseer me ook dat dit een heikel punt is.
Ieder mens bid op zijn eigen wijze.
Als hij bid.
En misschien hangt het ook van de omstandigheden af waarin je verkeerd.
En is het vaak een vragen.
Vragen om…

Hoe ik hier bij kom?
Luister.

’t Was tijdens een van onze vakanties.
Heerlijk ontspannen zaten we op de fiets.
Gek eigenlijk dat we ons er vroeger nooit tijd voor gunden.
Druk als we waren.
Herkent u dit?

Zo reden we volop genietend van het mooie weer.
De natuur.
Van het smalle bospaadje, dat al slingerend door het bos kroop.
We keken naar een eekhoorntje dat moeiteloos van tak naar tak sprong.
Bij een driesprong stapten we af om even de route te raadplegen.
Even tijd voor een praatje met een paar medefietsers.
‘Ja, een prachtige dag.
Of we boffen?
Nou en of!’
Dan gaan we weer.

De omgeving is nieuw voor ons.
Onze fietsroute loopt via paadjes, tussen weilanden door, naar de dorpjes verderop.
Uitnodigend liggen ze daar.
De kerktoren steekt parmantig boven het maaiveld uit.
In een bocht staat een kapelletje.
‘Even kijken’, zegt mijn vrouw.

Een stenen Maria blikt ons aan.
Voor haar brandende kaarsjes.
Op het tafeltje in de hoek ligt een opengeslagen schrift.
Zij, die hun hart willen luchten, lieten hun boodschap hier achter.

Ik las:
‘Jammer dat ome Dick toch doodgegaan is.
Wilt u hem de groeten doen.
Hans’
Maar verder?
Veel vragen.
Dat de operatie goed mag verlopen.
Opa weer beter mag worden.
We een fijne vakantie mogen krijgen.
Dat het de kinderen goed mag gaan.
Vragen, vragen… en nog meer vragen.

Ik steek een kaarsje aan en even later fietsen we het dorp binnen.

Op een terras drinken we koffie met appelgebak en slagroom?
Wat dacht u?.
Nou en of.
Die avond.

Gewoontegetrouw bid ik altijd voor het eten.
Vraag of de Here God het wil zegenen.
Voor ons wil zorgen.
Voor de kinderen thuis…
Voor arme mensen.
Voor zieke mensen

Toen stokte het bidden van mij.
Ineens zag ik het geopende schriftje voor me.
Vragen om dit, vragen om dat…
Ik begon te stotterde en zei toen maar snel:

‘Dank u Vader voor alles.
En leer mij dat ook aan u te vertellen ’
Dan wordt het bidden geen vragen meer.
Maar maak je God deelgenoot van je leven

Douwe Janssen
 

 

                      

 


 

 

 

 

Copyright © 2008 Douwe Janssen, e-mail: douwe@douwejanssen.nl

Laatst bijgewerkt: 27 november 2015